Botox op de radar

Van de onflatteuze close-ups in de uitzending van Radar werd ik een beetje verdrietig. Tijdens het filmen vroeg ik de cameraman om meer afstand te houden. Ondanks mijn protest waren mijn rimpels blijkbaar essentieel om de boodschap over te brengen.

Terwijl de voice-over vertelde dat ik al 5 jaar geen botox meer gebruik, waren daar mijn kraaienpootjes in close-up. Dat ik daar zo mee zit, ben ik niet trots op. Maar aangezien je wiemooiwilzijn volgt, vermoed ik dat je me begrijpt.

Geïnternaliseerde schoonheidsideaal

Besluiten om geen botox meer te gebruiken is niet makkelijk. Het besluit zelf is op zich snel genomen, maar om het vervolgens vol te houden is met het dwingende en geïnternaliseerde schoonheidsideaal best uitdagend. Na 15 jaar botox (en fillers) is het bevreemdend om rimpels te hebben. Ik vind het moeilijk om mij te vereenzelvigen met mijn spiegelbeeld.

Ik gebruikte geen botox toen ik zwanger wilde worden, toen ik zwanger was en toen ik borstvoeding gaf. Prima redenen om geen botox te gebruiken. Ik was toen nog wel voornemens om het daarna weer op te pakken. Totdat een vrouw zich meldde bij wiemooiwilzijn. Ze was, net als Brenda, erg ziek geworden na een botoxbehandeling en de impact op haar leven was aanzienlijk. In eerste instantie dacht ik: dat moet iets anders zijn. Dat kan toch niet door botox komen?

Bijsluiter in de prullenbak

In de tien jaar dat ik in de cosmetische branche heb gewerkt, heb ik dagelijks spuitjes botox voorbereid. De bijsluiter? Die gooide ik met de verpakking mee de prullenbak in. Het is nooit in me opgekomen om die te lezen. Laat staan om die aan patiënten mee te geven. Achteraf heb ik daar veel spijt van. Vooral om de patiënten die ik aan de lijn heb gehad met klachten, zoals hoofdpijn (1 op de 10 heeft hoofdpijn na botox), tegen wie ik stellig zei dat dit niet door de botox kon komen.

Gek of bijwerkingen?

Tien jaar geleden zag ik ineens niets meer; dat duurde een kwartier. Dat was eng. In diezelfde periode kreeg ik ademhalingsproblemen. Ik zat dan rustig op de bank of was onderweg in de auto en kon ineens niet meer goed ademen. Steeds maar kort, maar wel erg beangstigend. Ook had ik moeite met eten; ik kon niet goed meer slikken.

Ik ben in die tijd bij een cardioloog geweest en ik heb een MRI van mijn hersenen laten maken. Daar kwam niets uit. Ik kreeg paniekaanvallen en ben in therapie gegaan. Ik dacht dat ik gek werd. Uiteindelijk werd het minder en van de therapie ben ik niet slechter geworden, maar het besef dat dit ook bijwerkingen van botox kunnen zijn, is wel pijnlijk.

Een leugen

Over die 5 jaar zonder botox heb ik trouwens gelogen. In maart vorig jaar heb ik een botoxbehandeling gehad. Ondanks dat ik inmiddels wel goed geïnformeerd was, kon ik geen weerstand bieden. Twee weken na de behandeling begon ik me slechter te voelen. Mijn hart ging tekeer en ik voelde me constant opgejaagd. Ik liep op straat en het voelde alsof de grond onder mijn voeten verdween. Alsof mijn evenwichtsorgaan in de war was.

Geen hard bewijs

Voordat je gaat steigeren omdat je een arts bent, fervent botoxgebruiker of andersoortig criticus: nee, ik heb hier allemaal geen bewijs voor. Ik kan niet bewijzen dat dit bijwerkingen van botox zijn geweest. Ik heb de MRI van mijn hersenen en de uitslag van de ECG, maar daar is niets op te zien. Dus als jij je daar comfortabel bij voelt, mag je best twijfelen aan mijn verstand. Dat deed ik tenslotte zelf ook.

Geef de bijsluiter mee

Toch denk ik dat we er goed aan doen om bijwerkingen – zoals die zijn gerapporteerd in de patiëntenbijsluiters – en de patiënten die zich met bijwerkingen melden serieus te nemen. Vertel je patiënten erover, geef ze de bijsluiter mee. Daar verlies je echt geen klandizie door. Sterker nog, ik denk dat het de patiëntrelatie verbetert. Informed consent is een essentieel onderdeel van de behandeling en versterkt de positie van patiënt én arts. Als we transparanter communiceren over de kans op het ontstaan van bijwerkingen, kunnen we daarna misschien ook vaststellen wanneer, bij wie en waarom deze bijwerkingen ontstaan.

Een bijkomend effect van eerlijke communicatie over de risico’s is dat mensen niet denken dat er geen arts voor nodig is. Dat mensen online botox bestellen en zichzelf injecteren, komt mede doordat het door de cosmetische branche wordt gepresenteerd als een risicoloos product.

Tot slot

Ik doe het niet meer. Ik ben op weg naar acceptatie. En dat lukt me de ene dag beter dan de andere. Misschien maar weer eens een therapietje boeken.

Voor jou – als je botox gebruikt – blijf ik mij in de tussentijd inzetten voor betere voorlichting. Ongeacht wat je vervolgens met die informatie doet.

Tips rondom zelfacceptatie? Ik houd me aanbevolen.

Liefs,
Sietske

PS. Een overzicht van alle bijwerkingen van botulinetoxine vindt je hier. De uitzending van Radar kan je hier terugkijken, over muizentesten hier en als je meer wilt weten over de gevaren van illegale botox lees je hier meer.

De afbeelding bij dit artikel is van Dima Solomin op Unsplash.